Błeszyński Ignacy, herbu Oksza, uczestnik insurekcji 1794 roku. Wywodził się, jak inni tego nazwiska i herbu, z Błeszna spod Częstochowy. Był synem Kazimierza, chorążego i sędziego grodzkiego sieradzkiego, i Teresy ze Strusiów. Kształcił się u pijarów w Warszawie. Ożeniony z Petronelą Radolińską (przed 6 X 1789), posiadał znaczne dobra w okolicy Sieradza z rezydencją w Złoczewie oraz starostwo brodnickie (od 1778). Należał do konfederacji radomskiej. Kiedy Stanisław August w r. 1780 ofiarował B-mu kasztelanję sieradzką, ów wymówił się ubogą fortuną i brakiem zasług. Później widocznie pogodził się z królem, bo w r. 1792 miał ordery św. Stanisława i Orła Białego. W r. 1794 zorganizował powstanie w swojem województwie na tyłach armji pruskiej, oblegającej Warszawę. »Za namową« jego 23 VIII tamtejsi obywatele, zjechawszy się w Złoczewie, porozumieli się co do uderzenia na załogę Sieradza, którą udało się pokonać i zabrać do niewoli, jak i zagarnąć zasobne w zboże i sól magazyny. Podpisano i złożono w archiwum akt powstania a na jego cele znaczne ofiary; B. dał 20.000 złp. Komenda jednak dostała się młodszym, a starosta brodnicki zapewne musiał uchodzić przed represjami wojsk pruskich pod generałem Boninem. Później głucho o nim, i dopiero w dobie Księstwa Warszawskiego wybrany został posłem powiatu sieradzkiego na sejm 1809 i 1811 r. Datę jego śmierci podają jedni na r. 1813 (Czarniecki); drudzy na r. 1815 (Karwowski). Ostatnia jest prawdopodobniejsza.

Łodzia-Czarniecki K., Herbarz polski, I 271; Boniecki; Uruski; Karwowski St., Geschichte des Hauses Leszczyc von Radolin-Radoliński, P. 1906, 171; »Gazeta Rządowa« 1794, 355–6; Kalendarzyki polityczne (pijarskie) 1811, 1812 i 1813. Rkp. Czart. 722.

Adam M. Skałkowski